گیم

بحث بازي هاي ويدويي رو از دو منظر ميشه نگاه کرد:

نگاه اول: يک کار بيهوده و مخصوص بچه ها براي پرکردن اوقات فراغت

نگاه دوم: يک سرگرمي مفيد براي باز کردن ديد ادمها


خب هردو نگاه نگاه درستي هست ولي براي رد هردوشون هم مثال هاي نقض زيادي هست.

اما اصلا بازي چي هست؟

به جز حدود دو درصد بازيي ها بقيشون حتما داستان منحصر به فرد خودشون رو دارند يعني يه نويسنده منحصر به فرد دارند که ميتونيم بگيم هر بازي براي خودش يه کتاب رو بازگو ميکنه البته به شکل 100 برابر جذاب تر

اين داستان تصوير سازي شده به بهترين نحو صداگذاري شده به بهترين شکل رو ميتونيم تعريفي از گيم بدونيم.

مسلما مثل کتابها وفيلم هاي بي محتوا ولي پرطرفدار بازي هاي بيمحتوا ولي پرطرفدار هم وجوددارند.

وقتي کار يک نويسنده بزرگ کتاب رو بايک نويسنده بزرگ بازي هاي رايانه اي مقايسه ميکنيم مسلما کار نويسنده گيم سختره چون علاوه بر تمام کارهايي که يک نويسنده بکتاب بايد انجام بده بايد به فکر گيمر هم باشه که لذت ببره تا بتونه لقب سرگرم کننده رو به خودش اختصاص بده درحالي که وظيفه کتاب سرگرم کردن مخاطب نيست*

علاوه بر اون يک براي توليد بازي از هزينه و امکانات خيلي بيشتري نسبت به نوشتن يک کتاب استفاده ميشه.

الان در دوره اي هستيم که بازيسازان بزرگ دارن فلسفه,تاريخ.علم و... از طرف خودشون تفسير به راي ميکنن لوين با بايوشاک مياد مدينه فاضله انسان ها رو نشون ميده کوجيما با متال گير ساليد دکترين نظامي اغراق شدش رو نشون ميده ميازاکي با دارک سولز يه چيز طبقه بندي نشده رو معرفي ميکنه یا داستان های شرکت بایووار و خیلی چیزهای دیگه که وجودشون درکتابها به سختی امکان پذیره
(البته در کل میشه گفت گیم ها اقیانوسی به وسعت یک متر رو به ادما نشون میدن که اگر در فرایند درستی قرار بگیره حتما نتیجش به کتاب و مطالعه بیشتر ختم میشه)

+معلوم نبود اگر من به جای گیمربودن در دوران راهنمایی و اوایل دبیرستان یه دانش اموز درس خون بودم الان کجا بودم ولی مهم اینه مطمینم الان جایگاه بهتری نسبت به اون انتخاب دارم...

++از فوایدش همین بس که دونستن تاریخ فلسفه علوم انسانی سیاست و... برای ادم لذت بخش میشه به کتاب خوندن تشویق میشه به شدت در فرایند یادگیری زبان کمک میکنه نسبت به بیشتر وقت گذرونی های دوره نوجوانی سالمتر کم خطرتر و مفیدتره

-++مضراتش هم از این قراره اگر بدون هدف به سراغش بریم تمام خاصیت های خودشو از دست میده و صرفا به بطالت وقت میگذره دوری از اجتماع رو میاره به احتمال بیشتر از نصف به درس لطمه میزنه

نتیجه: بازی های ویدیویی شمشیر دولبه ای هستند که هر دولبش بسیار تیزه و تا اسیب نبینی نمیتونی از طرف درستش استفاده کنی...

ممنون